Translate

woensdag 1 augustus 2012

Dit is waarom ik lid geworden ben bij de Stichting 2 Wheels 4 Wings.

(deze lag nog op de plank om gepubliceerd te worden... )


Ik ben het afgelopen 3 jaar een beetje uit het oog verloren, De reden waarom ik me ineerste instantie heb aangemeld als lid van de stichting 2 wheels 4 wings. Maar sinds afgelopen zondag weet ik het weer.

Hoe het ooit begon…

Heel ingewikkeld is het niet. In de periode dat ik aan het lessen was voor mijn motor rijbewijs gingen we naar het tuincentrum om wat leuke plantjes voor in de voortuin te kopen, Nou ja voortuin, het bestond uit een strook waar een rij tegels uitgehaald was, en een paar bielzen lagen. Maar goed, wij plantjes halen, en daarna weer naar huis. Oeps, dat gaat niet lukken wat krijgen we nu? Een hele stoet motoren horen we aankomen, en voor we er erg in hebben zet een motorrijder zijn motor voor de uitrit van het tuincentrum neer. Dus wij vragen even wat er aan de hand is. Nou groepje motoren ritje met gehandicapten, van motorclub zus en zo, wij regelen het verkeer. Dat is nou gaaf, dat wil ik ook doen als ik mijn rijbewijs heb. En zo geschiede

Meedoen is de eerste keer eng

Maar dan, in Maart van het jaar erop zag ik op Motor-forum.nl dat het weer georganiseerd werd, na overleg thuis heb ik me ingeschreven. Spannend, Ik had nog nooit met iemand achterop gereden. Dus ik was wel enigszins zenuwachting. Maar alles ging goed, Geen ongelukken en voorhet eerst met een groeprijden is best wel intensief. Ik was ’s avonds dan ook gesloopt, Maar had een geweldige dag gehad. Mijn passagier ook. En enkele van de contacten die ik toen gelegd heb zijn me ongelofelijk dierbaar.

Mijn twee de jaar was een stuk leuker

Ondertussen heb ik een andere motor, met topkoffertje, en ga vol goede moed mee. Meteen wordt me gevraagd of ik even een passagier, (anderhalf kop groter, en zeker een kilootje of 50 zwaarder dan mij) mee naar de opstaplocatie mee te nemen. De motorrijders verzamelen nog even op een andere locatie. Ook deze keer was weer bijzonder. Alleen wel een beetje vochtig. We hebben de hele middag in de motregen gereden. En veel van de passagiers waren dan ook enigszins afgekoeld. Maar de sfeer was geweldig. Veel bekende gezichten

Sinterklaas,

Uiteraard gaat Sinterklaas ook langs en aan bij de gezinnen waar het net even minder gaat. Of dit nu financieel is of juist ion de emotionele sfeer. Sinterklaas is er voor iedereen, dus moeten er ook pieten mee op de motor om de boel op te vrolijken. Heerlijk, alleen als het heel koud is heb ik een beetje moeite met ademen, dat prikt dan een beetje. Dus doe ik dan even wat rustiger aan.

Mijn derde keer was een drama

Niet heel erg voor mij, Nee.. Tuurlijk ik werd omver gereden, en viel met mijn motor in de berm. Maar gewoon de schrik daarvan, Het geluid dat je na drie jaar nog het kippenvel bezorgd, en de mensen die wel over de grond gingen. Dat doet zeer. Ik heb daarna de rest van de dag met een passagier rond gereden die het Allemaal heeft zien gebeuren. Langs heeft zien schuiven, en die continu bleef vragen om toch vooral niet om te vallen. Gelukkig heeft hij nooit gezien dat we mijn motor op hebben moeten rapen uit de berm. Dat was wel mijn meest zwarte pagina in mijn motor geschiedenis.

En toen werd ik uitgenodigd als.

Mascotte, ik zou er prima aan voldoen, maar nee. Ik werd uitgenodigd om mijn diploma te halen als verkeersregelaar, volledige bevoegdheid. En daar heb ik ja op gezegd. Dat hield in dat we cursussen moesten volgen om alle regeltjes te kennen. Dat we praktijkoefeningen kregen. En tot slot een examen waar een Mevrouw van de politieacademie bij was om te beoordelen of we het goed zouden doen. Tenslotte een evenementen regelaar die alleen bij een hekje staat is nog geen verkeersregelaar. Nee een verkeersregelaar kun je veel ruimer inzetten. Ook als op een kruispunt de lichten uitvallen, dan kan hij dat prima regelen. Tenminste dat is natuurlijk de bedoeling. Of het ook goed gaat hangt allemaal af hoe de verkeersdeelnemers reageren op die meneer met die driehoek op zijn buik.

Helaas verwaterde de doelgroep voor mij.

Maar nadat je steeds meer voor de groep uitrijd, en er weer voorbij raast als je weer naar voren rijd, raak je het directe contact met de doelgroep een beetje kwijt. En omdat ik voor mijn gezondheid een jaar weinig fysieke ondersteuning heb kunnen geven met het opstappen van passagiers, had ik steeds minder contact met de doelgroep waar we voor reden. Dat is jammer, dat zag ik ook wel in, maar op dat moment kon ik er net even minder aan doen.

Vakantie en ritjes met leden

Dat de groep steeds hechter wordt mag duidelijk zijn aan de hand van het feit dat we met zijn allen lekker een lang weekendje naar de eifel gaan, en af en toe een ritje door ons mooie Nederland maken met de groep. Met enkele leden klikt het zelfs zo goed dat we met ze op vakantie gaan. En dat is genieten, Mooie route’s fraaie vergezichten, in schitterende oostenrijkse en italieaanse natuur.

En nu, Belgie de bakermat van de stichting.

Ooit in een ver verleden is de oprichter van de Stichting 2 wheels 4 wings hier geweest en heeft toen gezellig meegereden. Hij zag, en observeerde, en dacht dat kan beter. Maar hij is nooit die keer vergeten waar de wegkapitein met een spiegelei het verkeer afzet zodat er doorgereden kan worden. Die nadien weer voorbij komen gereden om  de volgende afzetting te regelen. De bakermat van de stichting dus.

En nu zijn we met een groep hollandse motorrijders weer even langsgereden. En meegereden uiteraard, en dat is wel even anders dan wij hier gewend zijn. Leuk heel leuk, maar er miste iets… Iets essentieels… Even kijken, we hebben de motorrijders, Check… we hebben de passagiers, Ja DDHUUU die hebben hier zomerkamp, dus het gaat prima. Dan de wegkapitein, die waren ook in grote enkele getalen aanwezig. Dat moest wel goed komen. En twee zijspannen voor A. en … Ja die is voor jou A, dat heb je goed die gele mag jij straks in meerijden. Nou dan kunnen we toch, Iedereen een helm op en dan gaan we…. Helm, helm, tja, oeps..

okee, er ging iets mis met de organisatie. Maar we hebben heerlijk gereden en genoten van een mooie omgeving.


Maar hier begon het ooit, en die gezichten, die interactie met je passagier, Ik zou bijna stoppen als verkeersregelaar en weer als “gewone” motorrijder meegaan voor het contact met de Pasagiers. Onbetaalbaar!





Ik vond het top !

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen